Dvorac Dunđerski u Kulpinu oživljava kroz rekonstrukciju koja vraća sjaj, istoriju i dušu ovog arhitektonskog bisera.
Dvorac Dunđerski u Kulpinu ponovo oživljava i vraća svoj autentični sjaj nakon decenija potrebe za obnovom. Prepoznat kao jedan od najznačajnijih kulturno-istorijskih spomenika Vojvodine, ovaj arhitektonski biser sada prolazi kroz sveobuhvatnu rekonstrukciju koja spaja pažljivo očuvanje istorijskih vrednosti sa savremenim restauratorskim metodama.
Radovi na krovu, fasadi, prilaznim rampama i prozorima vraćaju dvorcu prvobitnu veličinu i funkcionalnost, dok svaki segment radova odražava dugoročnu strategiju zaštite nasleđa. Ovo nije samo obnova zidova i krova, ovo je proces koji dvorcu vraća život, energiju i perspektivu da ponovo bude mesto susreta istorije, kulture i lokalne zajednice.
Istovremeno, rekonstrukcija ukazuje na značaj planiranja i posvećenosti: svaka faza je detaljno isplanirana, a radovi se izvode uz pažljivo praćenje kvaliteta, što omogućava da dvorac ne samo sačuva svoj autentični lik, već i da se pripremi za buduću upotrebu kao kulturni i turistički resurs. U tom smislu, rekonstrukcija Dvorca Dunđerski predstavlja primer kako tradicija i savremene metode mogu kroz promišljenu saradnju stvoriti trajnu vrednost za lokalnu zajednicu.
PRVA FAZA: KROV KOJI VRAĆA ŽIVOT DVORCU
Prva faza rekonstrukcije Dvorca Dunđerski nije bila samo obnova krova, ona je označila novi početak za čitavu zgradu. Vekovima svedok istorije i primer klasicizma u Vojvodini, dvorac je nakon decenija propadanja prvi put dobio šansu da ponovo oživi.
Obnova krova postavila je temelje za sve naredne radove: fasadu, prilazne rampe, terase i unutrašnje elemente. U tom trenutku dvorac je prestao da „samo stoji kao spomenik“, postao je aktivan objekat koji govori o prošlosti i istovremeno otvara vrata budućnosti.
Prva faza je pokazala da pažljivo planirani i stručni radovi mogu da vrate vrednost i sjaj istorijskom objektu, pretvarajući ga iz statičnog spomenika u živi simbol kulture, arhitekture i zajednice.
DRUGA FAZA REKONSTRUKCIJE: EKSTERIJER KOJI OŽIVLJAVA
Druga faza rekonstrukcije Dvorca Dunđerski započeta je 1. septembra 2025. godine i fokusira se na obnovu eksterijera, čineći vidljiv napredak u oživljavanju jednog od najvažnijih kulturno-istorijskih spomenika Vojvodine.
U okviru ove faze obijena je čitava fasada dvorca, osim prednje strane, i nanet je prvi sloj maltera, čime je postavljena osnova za dalju obradu i farbanje. Ovim korakom fasada je dobila novu strukturu koja omogućava zaštitu i dugovečnost objekta.
Jedan od najvažnijih delova radova bio je rad na reljefnoj dekoraciji fasade. Skidanje i restauratorska obrada ovih dekorativnih elemenata omogućava da se njihov autentični izgled vrati u kasnijoj fazi, čime dvorac zadržava svoj istorijski i arhitektonski identitet.
Pored fasade, započeta je i rekonstrukcija prilazne rampe. Kamene kocke stare rampe izvađene su i zamenjene novim segmentima, čime je obezbeđena stabilnost i estetika prilaza. U isto vreme izlivene su prilazne stepenice i delovi prednje terase, koji sada predstavljaju temelj za kompletno obnovljenu fasadu i prilaz dvorcu.
Zbog vremenskih uslova i plana radova, aktivnosti na eksterijeru su trenutno delimično obustavljene. Međutim, radovi su nastavljeni unutar dvorca, gde se u jednoj od donjih prostorija obavlja reparacija unutrašnjih krila prozora i njihova priprema za farbanje. Ova intervencija je važna za očuvanje funkcionalnosti i estetike prozorskih elemenata, kao i za buduću finalizaciju fasade.
Druga faza rekonstrukcije, sa fokusom na fasadu, dekorativne elemente, prilazne strukture i prozore, predstavlja sledeći korak ka potpunom oživljavanju dvorca, omogućavajući da on ponovo zablista u svom autentičnom obliku i postane centar kulturnog i istorijskog značaja za celu zajednicu.
TANURDŽIĆ I DVORAC DUNĐERSKI: NASLEĐE KOJE ŽIVI
Sastanak održan 8. septembra 2025. godine sa Nikolom Tanurdžićem, unukom Đorđa Đoke Dunđerskog, jasno je ukazao na to da porodično nasleđe ima potencijal da pokrene ozbiljne procese očuvanja i obnove.Njegovo učešće i prenošenje sećanja na porodični kompleks dodalo je projektu emocionalnu težinu i autentičnost, istovremeno potvrđujući značaj koji ovi objekti imaju za kolektivnu svest Kulpina.
Inicijativa i vizija rukovodstva opštine Bački Petrovac pokazuju da se obnovi ovog kulturno-istorijskog bisera pristupa promišljeno, odgovorno i sa jasnom svešću o njegovoj vrednosti. Uzajamna saradnja naslednika i lokalne samouprave stvara stabilnu osnovu za dugoročnu zaštitu i aktivnu upotrebu kompleksa, što pokazuje kako posvećenost jedne zajednice može pretvoriti nasleđe u živi, vredan resurs.
Tanurdžićeve uspomene i priče, uparene sa odlučnošću opštinskog rukovodstva, pretvaraju rekonstrukciju u nešto više od građevinskog poduhvata, ona postaje simbol zajedničke odgovornosti i želje da se istorija sačuva i oživi za sve koji dolaze nakon nas.
