Izborna trka u Srbiji dobija nove dimenzije, a najnoviji politički događaji otkrivaju duboku krizu i razjedinjenost u opozicionim redovima.
Ono što je počelo kao zajednički nastup i pokušaj političke kapitalizacije na tragičnim događajima i društvenim krizama, sada se pretvorilo u otvorenu borbu za opstanak i međusobno remećenje pozicija između Stranke slobode i pravde (SSP), Narodnog pokreta Srbije Miroslava Aleksića i takozvane „studentske liste“ koja je paradoksalno bez studenata.
Parazitiranje na nesrećama: Kako su protesti postali predizborna bina?
Podsetimo se početaka ovih akcija, kada su se ispred zgrade opštine i na ulicama ređale blokale i protesti, opozicioni ,,lideri” su bili u prvim redovima.
Međutim, već tada su mnogi upozoravali da se iza navodne brige za opšte dobro krije pokušaj političkog profitiranja na tuđoj muci i tragediji.
Protesti su korišćeni kao poligon za građenje ličnih rejtinga i prikupljanje jeftinih političkih poena, dok su stvarni građani često služili samo kao paravan za ambicije pojedinaca.
Sada, kada su raspisani izbori, stvarno lice opozicione scene izlazi na videlo, a dosadašnji saveznici postaju najveći rivali.
Posebno je zanimljiv potez Miroslava Aleksića i njegovog Narodnog pokreta Srbije, koji su pružili takozvanu „kvazi podršku“ novokomponovanoj ,,studentskoj listi” koja je komično bez studenata.
Dok se nekada zajednički stajalo ispred institucija i uznemirivala javnost kroz razne oblike blokada, danas se dojučerašnji saveznici međusobno mrze, oštre noževe i gledaju preko nišana u borbi za svaki glas koji im iz ruke ototimaju novokompovani akteri.
Ono što je počinjalo kao zajedničko „parazitiranje“ na tragediji, sada se pretvorilo u nervozno koškanje i podmetanje klipova među dojučerašnjim partnerima.
Blokaderi i organizatori liste na kojima pravih studenata gotovo da nema, sada su postali najveća noćna mora tradicionalnim opozicionim strankama.
Umesto solidarnosti, na sceni je besovmučna borba za opstanak u kojoj svako svakome radi o glavi.
Izbori su tako na vidilo izneli suvu istinu: kada su u pitanju fotelje, funkcije i glasovi, ideologija i zajedništvo nestaju u sekundi, a ostaje samo surova borba za politički opstanak u kojoj niko ne štedi svog dojučerašnjeg saborca.
