Geopolitičke promene tokom 2025. i 2026. godine dovele su do istorijskih visina cena zlata, a pitanje gde se čuva ovo blago postalo je sve više čisto političko pitanje jer neke zemlje žele da imaju veću kontrolu i suverenitet nad svojim rezervama.
Sjedinjene Američke Države ostaju zemlja sa najvećom količinom zlata na svetu – oko 8.133,5 tona. Najveći deo ovih rezervi čuva se u čuvenom Fort Noksu, dok ostatak leži u trezorima poput West Point i Denver Mint. Američka Federal Reserve Bank of New York takođe čuva zlato, uključujući i zlatne rezerve više od 60 stranih država.
Nemačka ima 3.351,5 tona zlata, od kojeg je veliki deo vraćen u zemlju nakon godina repatrijacije, ali oko 1.236 tona još uvek se čuva u Njujorku, a deo i u Londonu, što je tema nedavnih javnih diskusija o potencijalnom povlačenju u slučaju političke i ekonomske neizvesnosti.
Italija (2.451,8 tone) drži svoje rezerve uglavnom unutar zemlje, uglavnom u trezorima Banka d’Italia u Rimu, a manji deo je raspoređen u inostranstvu radi likvidnosti.
Francuska ima oko 2.436,9 tona, većinom u Parizu, naglašavajući strateški izbor čuvanja zlata na domaćem terenu.
Rusija ima oko 2.332,7 tone i sve rezerve drži unutar zemlje u Moskvi i Sankt Peterburgu.
U 2026. godini, zbog straha od mogućih sankcija i geopolitičke neizvesnosti, mnoge zemlje preferiraju da repatriraju svoje zlato i skladište ga na domaćem tlu umesto da ga drže u inostranstvu, što je dovelo do toga da lokacija zlatnih rezervi postane deo političkih strategija i pitanje ekonomske suverenosti
Ovaj trend repatrijacije i pojačana kupovina zlata od strane centralnih banaka samo podvlače značaj zlata kao instrumenta stabilnosti i poverenja u vreme globalnih ekonomskih i političkih tenzija.
