Donošenje Ustava 1992. godine bilo je, prema oceni istraživača i stručnjaka, jedan od ključnih koraka u procesu institucionalnog oblikovanja i političke organizacije srpskog naroda u Bosni i Hercegovini.
Georgije Vulić, viši saradnik Instituta istorijskih nauka Univerziteta u Istočnom Sarajevu, naglasio je da je tim ustavom postavljen temelj institucionalnog kontinuiteta koji, kako tvrdi, traje i danas.
Prema njegovim rečima, Ustav iz 1992. godine definisao je tadašnju Srpsku Republiku BiH kao državu srpskog naroda i drugih građana koji u njoj žive, oslanjajući se na ideju prava na samoopredeljenje u uslovima raspada zajedničke države. Vulić ističe da izmene koje su usledile nisu dovele u pitanje suštinski kontinuitet postojanja institucija, već su ga prilagodile novim političkim i pravnim okolnostima.
Ovo tumačenje predstavlja jedno od gledišta u istoriografskoj i političkoj raspravi o počecima i razvoju institucija u Bosni i Hercegovini. Dok jedni ističu značaj Dejtonskog sporazuma kao ključnog momenta u definisanju sadašnjeg ustavnog poretka, drugi naglašavaju da je proces institucionalnog razvoja započet ranije, tokom devedesetih godina.
Stručnjaci smatraju da razumevanje istorijskih okolnosti i pravnih okvira doprinosi boljem sagledavanju političkih procesa i odnosa u regionu. Rasprava o istorijskom kontinuitetu i ustavnom razvoju i dalje je deo akademskih i javnih diskusija, uz različita tumačenja i gledišta.
